Barroco compostelán

 Barroco Compostelano, Galicia alcanza unha significativa importancia polas novas costrucións. o sigo XVIII: unha das maís explendorosas epocas para o arte de Galicia. Santiago, a arquitectura evoluciona librandose do superfluo, para centrar todo no xeometrico, no espacial.
Falemos agora das caracteristicas do barroco compostelan:
-Introducese o vacío activo, planos colocados en diferentes posicions que xeneran unha discontinuidad nas superficies e formas abertas; é dicir, efectos de profundidade que fai belas perspectivas.
 -O fundamental será a masa, o granito, dominado a esencia da arquitectura: barroco de placas
 -Para vigorizar a significación espiritual de Compostela, campaña de renovación arquitectonica e envelecemento da cidade.

A caracteristica fundamental do barroco compostelan é a utilización de motivos ornamentales a base de frutas e elementos vexetais, tomados da flora da cidade, de caracter realista.
Falando do barroco en Compostela, temos que nomear o seu principal impulsor, o canonigo da catedral D. José Vega e Verdugo, auténtico introductor do novo estilo en Compostela; estes introduciron o novo caracter realista do elemento barroco compostelan que falamos anteriormente.

Aquí deixovós unha foto da parte barroca da Catedral de Santiago:

 Onde podedes observar o elemento realista de temas vexetais mencionados antes.

Son Isabel a Catolica

Son Isabel I de Castilla, contraín matrimonio con Fernando II de Aragón polo ben propio nun mutuo acordo, os dous tiñamos posibilidades a optar a coroa, e xuntos eramos maís poderosos, xa que eramos dous mebros da nobreza; e así conseguimos o poder, e Xuana a Beltrexa a cal lexitimamente lle correspondia o poder non poido gobernar. Grazas o apoio de nobres de todas partes menos de Galicia( xa que moitos nobres galegos apoiaban a Xuana) ; conseguimos o poder tempo despois de que Fernando e eu nos casaramos en segredo.

E así foi como estableceuse a nosa monarquía, a dos Reis Catolicos, e esta costaba dos seguintes puntos:
- Era unha monarquía autoritaria, e dicir, tiñamos poder por encima da nobreza
-Orde dos reinos, tiñamos un exercito real, a santa inquisición...
-Estado confesional
-Unificación territorial, non permitiamos a division de territorios en hispania
-Creación dun grande imperio
-Castración en Galicia, sí debido o seu nefasto comportamento por non recibir o apoio galego ante a situación monarquica española, timos que castigar a galicia, impoñendo o castelán como lingua oficial e poñendo moitos impedimentos a lingua galega.(Comenzan os seculos escuros).
  Se queres saber algo maís sobre eu e o meu marido Fernando II de Aragón acude a este enlace:  A nosa vida

 Hay que dicir que fronte todos as cousas boas que se poderon dar lugar cos reis catolicos, por culpa do rencor porque Galicia houbera apoiado a Xuana a Beltramexa, fixo que a nosa lingua caera nun desprestixo total, pola imposicion do castelán como lingua oficial, e asi deixouse de escribir en lingua galega, as mostras de galego que había eran dun modo oral. Así se deron esos seculos tan escuros e dificiles para a nosa terra.
E remato con este enlace e que aproveitando que faleivos dos reis catolicos, os deixo un breve video simpatico, o cal se Fernando o catolico levantara a cabeza e vira esto,volvería a tumba, porque ten delito!  Reis catolicos? pero iso que é!

Inquisición e torturas

 A Santa Inquisición creou millerios de asesinatos ao longo da historia de todo o mundo. Nun principio foi creada para combatir a herexía no sur de Francia( creada polo consulado papal de Italia) pero a necesidade de votar os herexes de territorio catolico a Inquisición foise extendendo polo resto do mundo. A Santa Inquisición deuse en España a mans dos Reis Catolicos, xa que estes aprovaron a sua creación no reino de Castela e Aragón, ao largo dos seculos se cometeron moitisimas torturas aos acusados de herexes ou bruxas ou calquera que se pensara que iba contra a igrexa e a relixión.
Pero vamos falar da Inquision seculos mais adelante, e dicir, cando a inquisicion xa esta chegando o seu remate; cando estaba no poder Carlos III de España, como xa todos sabemos o chamado "Enfeitizado" pola sua falta de belleza como podemos saber observando calquer retrato de este( a sua fealdad se debia a mezcla de sangues da mesma familia); no poder de este no reino a Santa Inquisición cometia moitos menos "actos de fe publicos" asi se chamaba os horribles e dolorosos asesinatos que a propia institución realizaba. Tamén anos despois na sucesión do cargo de Carlos III a Carlos IV tamen se reduciron os actos de fe da inquisición.
Como xa dixemos antes foron moitismos os crimes cometidos pola inquisición, e estos crimes se realizaron mediante torturas, que estiberon moi presentes durante a inquisicón.
A continuación, vamos a ver algunhas das torturas que se realizaban nesa época:

Flaxelación: desnudabase ao acudado e dabanselle latigazos hasta que este confesaba ou simplemente perdia o coñecemento.

O potro: se ataba polas extremidades ao acusado e se lle iban facendo preguntas, ante unha resposta desagradable se apretaban as cordas mentras a roda xiriba todo o tempo, normalmente terminaban por dislocarse as extremidades.

A corda: esta tortura e moi coñecida, tamen chamada "ahorcado" moi presente en toda a idade media e mais adiante.

Carbóns: esta tortura consistia en aplicar pequenas brasas nas zonas mas sensibles do corpo.

 A bota: outro invento de tortura quizas non tan coñecido pero como todas as torturas moi doloroso, este invento consistia en duas madeiras que se suxetaban as pantorillas do acusado, e o ser tensadas por un torniquete se apretaba ata facer que o oso cruxese, desgraciadamente este proceso duraba largas horas de tortura.

A cabra: este metodo e un dos mais orixinais e perversos , consistia en bañar os pes do acusadoen auga salgada , e acto seguido se lle acercaba unha cabra aos pes e o animal comenzaba a pasar a sua rugosa e aspera lengua, lamendo a planta dos pes do acusado e esto se seguia repitiendo ata que se desollaba a pel, e a carne chegaba o óso. E ao levar a celda ao acusado non se lle proporcionaba ninguna axuda sanitaria o que provocaba en case todolos casos a morte do acusado por infeccións.

A auga: este metodo de tortura consistia en poñer o acusao un embutido na boca e facerlle beber ata inxerir grandes cantidades de auga ata casi reventar.

E estes tan solo son uns dos moitisimos maís metodos de torturas. Por se alguén ten curiosidade polos instrumentos e metodos de tortura de seculos atras aqui os vou dexar un link que me pareceu que estaba bastante ben e ademais ten unha musica que lle va moi ben co contenido polo ton siniestro:
Tortura e inquisición

Defensores da nosa lingua

Hoxe falaremos desa época tan escura para Galicia e a lingua galega, onde algúns séculos atrás viviu unha gran decadencia. A consecuencia da imposición do castelán como lingua oficial en Galicia, provocou ca  lingua galega quedara nun segundo prano. E dicir, nos ambitos de importancia social -escritos admi nistrativos, políticos...deixáronse de ver mostras escritas en galego, tamén nas igrexas deixouse de impartir misa en galego. E como vós podedes imaxinar tampouco amosaban mostras de literatura galega. Pero houbo algúns escritores galegos que quixeron cambiar esta situación actuando contra este uso exclusivo da lingua castelá, e escribiron obras literarias onde mostraban os seus pensamentos ante este tempo escuro para a lingua galega, estes escritores indignados pola situación da nosa lingua nese momento fixéronse chamar "ilustrados" e algúns destes foron:Diego Sarmiento de Acuña , que escribiu sobre a situación da lingua da época; outro foi o padre fray Martín Sarmiento , que nas súas obras denunciaba a falta de uso da lingua galega na administración, ensinanza, igrexa... ; outro ilustrado foi o Padre Feijoo , que rechazaba a condición do dialecto galego; outro foi, Sobreira, que continuou o labor de Sarmiento.

 Do padre Feijoo podemos dicir que tivo gran importancia na literatura galega, as súas obras se caracterizan sempre pola enorme sabiduría  e o seu bo humor; e Feijoo deixou un epitafio, e dicir unha frase para que o recordaran cando el morrera, esta e moi famosa e di así:

Aquí yace un estudiante
de mediana pluma y labio,
que trabajó por ser sabio
y murió al fin ignorante.

 (fotografía que realizei dun libro de Antonio J. Onieva "Cien Figuras" )

Grazas a estes escritores que votaron  pra diante, que se mollaron nunha época difícil para os defensores da nosa terra, e que decidieron loitar pola nosa lingua, temos algunhas mostras de lingua galega na literatura dos seculos XVI,XVII e XVIII.

A miña terra, I.M

Hoxe vou aproveitar para falarvos do camino de Santiago de Compostela, tema que pareceme moi interesante xa que o camino esta na terra onde eu nacín, o camino significou econtrar un punto de referencia que contribuiu a consolidación dos territorios conquistados polas emerxentes monarquías cristianas ademas de abrir diferentes vías de comunicación con Europa. Polo tanto podemos e debemos dicir que o camino foi un avanze cultural moi importante xa que logrou a conexión das xentes de toda Europa e o mundo enteiro, os chamados peregrinos, chegaban a Santiago de todas partes do mundo e esta mezcla de culturas, xentes de todolos lugares provocou un gran desarroio social, primeiro porque pasou a ser o lugar maís famoso e moi coñecido nese momento, e a diversidade de culturas supoñe un desarroio cultural.
Agora ben o maís importante que temos que destacar e que esto non cambiou en absoluto, xa que milleiros de peregrinos fan o camino de Santiago e moitos veñen de lugares moi lonxevos a Galicia, polo tanto podemos decir con toda seguridade que Santiago e unha cidade que sigue tendo moitisima importancia na actualidade e así perdurará no furturo polo camiño a súa preciada historia e como non a súa maribillosa catedral romanica, coñecida en todo o mundo, e que é a parte final; e dicir o punto de remate, o destino do camiño.
Se falamos sobre a orixe do camino a verdade é dificil de precisar pero vouvos contar a lenda mitica do porque do orixe, temos que diferenciar tres momentos: a morte e decapitación do apostol en Xudea, o posteriror traslado do seu corpo de Palestina a Galica nunha barca de pedra; e por ultimo o descubrimento do sepulcro polo eremita Pelayo e o obispo Teodomiro; historia que vimos nun breve relato na clase, onde se explicaba esta pequena historia dunha forma bastante comica.

Supoño que todolos galegos ou maioría hemos disfrutado da catedral; e con esta a sua tradicion, o famoso choque da cabeza repetido tres veces contra o chamado "Santo dos croques" ao que se lle identifica co Maestro Mateo, tradición que por certo actualmente xa non esta permitida debido o deterioro desta escultura. E a parte de disfrutar desta catedral se vas a Santiago en semana santa ou verao (sobretodo) poderas ver os peregrinos amosados frente a esta fermosa catedral.

Aquí vos deixo un enlace dunha exposición itinerante de "Europa fue camino" onde se fala da peregrinación a Santiago na edad media:
http://www.andalucia.org/eventos/exposicion-europa-fue-camino-la-peregrinacion-a-santiago-en-la-edad-media/

Hixiene na Idade Media

Un tema que nos podería dar a falar da idade media e a hixiene, e que naquela época a hixiene persoal non estaba o orde do dia senón que era mais ben nun segundo plano, e buscando curiosidades sobre este tema encontreime cosas como que os abanicos na idade media non se utilizaban polo calor , non, senon que era polo mal olor das persoas en este caso mulleres( mal olor baixo os vestidos), tamén que os aparatosos vestidos que estamos acostumados a ver ben en series que recrean esa época ou ben en peliculas ect non era por elegancia senon para conter os malos olores das partes intimas. Que a xente non se bañara con frecuencia maís ben  todo o contrario era polo falta de auga corrente e calor nas habitacións; referido a este encontrei aquí como non outro tema da idade media que era o desprestixo das mulleres, xa co padre de familia era o primeiro en tomar o baño, despois o resto dos homes da casa, e por ultimo as mulleres. Outra curiosidad, a que non sabedes de onde procede a tradición do ramo de flores da novia nas bodas? A razón era que o primeiro baño que se tomaba era en maio, e as bodas se celebraban no verao polo que en xunio xa empezaban a ser molestos algunhos olores polo que as flores era para disimular o mal olor. Como ultima curiosidade da época é que en Versailles , esos maravillosos e fermosos xardines na época medieval eran utilizados como retretes, xa que non había baños e nas festa se xuntaba numerosa xente da realeza.

Un claro exemplo da pouca hixiene da época a podemos encontrar en Isabel a Católica, a que se acusaba de haberse bañado unha soa vez, e a que se dicia desprendia un mal olor pola falta de hixiene.

Non é un tema de relevancia na idade media, pero si que me pareceu interesante estas pequenas curiosidades da época.

Máscara dos doctores da peste

Nesta entrada os deixo unha fotografía dos medicos da peste

Como curiosidade encontei na web que na actualidade nos carnavales en Venecia moita xente utiliza a mascara do doctor da peste , perdeu o seu caracter macabro, convertendose en un simbolo festivo aunque sempre recordando esa durisima etapa a causa da epidemia.

Aquí os deixo o link a un blog onde podedes ver maís imaxenes de estes medicos e algunha información interesante:
http://investigacionesdelmisterio.blogspot.com/2011/03/el-medico-de-la-peste.html

E aqui podedes ver un video sobre este tema que me pareceu bastante chulo: