sábado, 19 de mayo de 2012

Santo Grial a galega

Con casi un milenio de antiguedade , o Santo Grial é o símbolo histórico que dende fais mais tempo ha representado o  país dos gallegos como institución política, o Grial como bandera e armas dos reis de Galicia do siglo XIII. Durante oito largos siglos a representación grafíca da bandeira e armas de Galicia foi evolucionando, do orixinal Grial cerrado pasouse a representación en forma aberta, o orixinnal campo azul da bandeira cambiouse por un rvermello para o uuso militar e en blanco para o uso naval , e o orixinal Grial no campo liso sen nengún añadido pasou a conter decoración diversa como uns anxos e algunhas cruces unhas seis ou 7 , pero por fin no ano 1972 a Real Academia Gaega estandarizou a representacion actual do santo grial de Galicia

Vamos a ver as diferentes representacións: No siglo XIII
De esta evolucionouse o santo grial cerrado: 
A continuación no século XV, aparece agora o santo grial cerrado nun relicario de ouro e terminado en cruz sobre un fondo de campo azul:
No século XVI, aparecen as cruzes no campo azul:
Tamén  fora de Galicia o santo Grial galego se conservaba representado no célebre arco do triunfo do emperador europeo Maximiliano I de Habsburgo, como vemos:
Coa chegada do século XVII se estandariza a decoración con seis cruzese con dous anxos:
E a finales de este seculo decidese aumentar unha cruz, quedando asi o santo grial rodeado de 7 cruzes.

No século XVIII, o santo Grial aparece sobre fondo vermello, como bandera militar:
 O fonde vermello foi porque os asuntos militares nesa época estaban asociados a ese color, polo que era tradición.

No mesmo século o santo Grial tamén se utliza para o bando naval, sobre campo blanco:
Tiña que ser con fondo azul, porque no mar outros colores podíanse confundir.

Xa no século XX,a matrícula da Comandancia Nvala da Coruña convertiuse na nova bandeira galega:
 Imaxen que represento o primeir estatuto de autonomía de Galicia no ano 1932.

E finalmente foi como se estandarizou a representación oficial actual do Santo Grial de Galicia, que é tal como a utilizamos hoxe:

A verdade que cando estiben buscando a información das bandeiras, sorprendime un montón, non sabia que a bandera tal e como a vemos hoxe que non parece cosa tan complicado, pasou por numerosos cambios ata chegar a bandeira que temos hoxe, co Santo Grial aberto, e sete cruces, sobre fondo azul e cerrado por un relicario de ouro terminando en cruz.
Por ultimo deixovos unha canción que fala sobre o Santo Grial, dun grupo que a min volveme tola!

Castro de Baroña

Os castros son mostras que deixaron os pobos romanos e perduraron ata a idade media era onde habitaba o pobo romano, a palabra castro proven do latín "castrum" que significase fortificación militar; e que o poboado tiña que estar protexido por medo a posibles ataques inimigos, polo que usaban esas fortificacións militares para protexerse, os romanos ocupaban por grupos estas poboacións dividiendose en todo o territorio , sería como hoxe en dia un estilo de ubanización, onde se situa un pequeno grupo da poboación, e onde estarían uns xuntos de outros, o que lles axudaría ante un posible ataque inimigo, xa saben con iso de cantos maís mellor, e para todo tipo de axuda. Hoxe para nós son unha mostra da pisada dos romanos na nosa querida terra e un gran privilexio , en Galicia temos unha gran cantidade de castros, un castro moi famoso e coñecido en Galicia é o castro de Baroña, situado en Porto do Son na provincia de a Coruña, este castro apotase en medio de un paisaxe impresionante, se atopa a carón do mar, polo que podemos difrutar dunha espectacular vista a mar, o castro e as rocas e a vexetación alí situada, por ultimo aquí vos deixo unhas fotografías, pero o que deverdade merece a pena, he ir a velo!

Tragedia de una noche de mayo



Para hablar de este hecho tenemos que remonatarnos a que en España en ese momento estaba al frente en la monarquía Carlos IV, rey de España, pero ha este no le interesaba para nada el gobierno,por lo que quienes relamente gobernaban el reino eran la mujer de Carlos IV y su supuesto amanta Godoy; Napóleon que en ese momento era emperador y consúl de la primera republica francesa, aprovecho la situación del mal reinado de  Carlos VI y propone al reinado español conquistar juntos Portugal, y despues reparitrselo entre ambas, Godoy aceptó esta propuesta, y permite a los franceses entrar en territorio español ,pero Napóleon, quien no tenía un pelo de tonto, tenía otras intenciones y era conquistar España y Portugal al mismo tiempo, y así situar a su hermano José Bonaparte, a el mando de estos dos reinados. Pero esto como os podeis imaginar desató un gran descontento en la sociedad española, y Fernando de Borbón junto a otras personalidades del gobierno se dieron cuenta enseguida de lo que pretendía Napóleon.

Las tropas de Napóleon entraron en España, y los españolitos no opusieron reisistencia, pero al dejar la libre entrada de los franceses a España, los españoles estan muy cabreados con Godoy, que fue sin duda alguna el que les metio en eso, y cuando se produce el Motín de Aranjuez, es decir los españoles se revelan a Carlos IV amenazandole conque destituya a Godoy, y este tiene que salir del país por miedo ha ser linchado, obligado por la situación que podemos decir causada por la falta de atención de su propio al rey, ya que si este hubiera estado un poco más pendiente de la corona, es decir su unica función, quizas no hubiera pasado lo que paso; el caso esque Carlos IV dimite y deja paso al reinado de Fernando VII, conviertiendose este en el nuevo monarca; pero Napóleon , que podemos ver nunca se cansaba de meter la pezuña, obliga a Fernando VII a volver a ceder la corona a Carlos IV, y así finalmente Napóleon no duda en traspasar la corona a su querido hermano José Bonaparte, siendo así el rey de España.

El 2 de mayo de 1808 el gobierno invasor decretó la salida de los dos ultimos miembros de la familia real, pero el pueblo madrileño se agrupo frente a el palacio real, para impedir el traslado de estos, con el grito de:  ¡Traición! ¡Nos han quitado a nuestro rey y quieren llevarse a todos los miembros de la familia real! ¡Muerte a los franceses! y es de esta forma como comenzara el famoso levantamiento. Comenzo una dura persecución a los sublevados por parte de las tropas franceses, por lo que los franceses anuncionaron que cualquier persona que llevara una navaja o similar, sería condenado a muerte sin juicio previo. Por lo que la noche del 2 de mayo se producen los fusilamientos por parte de los franceses contra los madrileños "sublevados".

Este suceso historico lo retrara Goya en una de sus grandes obras, a la que titula "Fusilamientos del 3 de mayo" donde por una parte se ven a los madrileños a punto de ser fusilados, Goya retrata de distintas formas a los personajes, con diferentes rostros, ya que quiere expresar las diferentes actitudes ante el miedo a la muerte, en la obra destacan por ejemplo un personaje que se esta tapando la cara, como que tiene demasiado miedo como para mirar, y el personaje principal de la obra, quien tiene el foco de luz de la obra, con una camisa blanca, y mirando directamente a las tropas francesas, lo que llama la atención del espectador, y a parte este tiene los brazos hacia arriba en cruz lo que nos recuerda un poco a la figura de jesucristo en la cruz, tras ser cruzificado; y en el otro bando de la obra estan las tropas francesas a punto de realizar los fusilamientos.
Aquí os dejo una fotografía de esta obra, que personalemnte me encanta.


martes, 20 de marzo de 2012

Barroco compostelán

 Barroco Compostelano, Galicia alcanza unha significativa importancia polas novas costrucións. o sigo XVIII: unha das maís explendorosas epocas para o arte de Galicia. Santiago, a arquitectura evoluciona librandose do superfluo, para centrar todo no xeometrico, no espacial.
Falemos agora das caracteristicas do barroco compostelan:
-Introducese o vacío activo, planos colocados en diferentes posicions que xeneran unha discontinuidad nas superficies e formas abertas; é dicir, efectos de profundidade que fai belas perspectivas.
 -O fundamental será a masa, o granito, dominado a esencia da arquitectura: barroco de placas
 -Para vigorizar a significación espiritual de Compostela, campaña de renovación arquitectonica e envelecemento da cidade.

A caracteristica fundamental do barroco compostelan é a utilización de motivos ornamentales a base de frutas e elementos vexetais, tomados da flora da cidade, de caracter realista.
Falando do barroco en Compostela, temos que nomear o seu principal impulsor, o canonigo da catedral D. José Vega e Verdugo, auténtico introductor do novo estilo en Compostela; estes introduciron o novo caracter realista do elemento barroco compostelan que falamos anteriormente.

Aquí deixovós unha foto da parte barroca da Catedral de Santiago:

 Onde podedes observar o elemento realista de temas vexetais mencionados antes.

lunes, 19 de marzo de 2012

Son Isabel a Catolica

Son Isabel I de Castilla, contraín matrimonio con Fernando II de Aragón polo ben propio nun mutuo acordo, os dous tiñamos posibilidades a optar a coroa, e xuntos eramos maís poderosos, xa que eramos dous mebros da nobreza; e así conseguimos o poder, e Xuana a Beltrexa a cal lexitimamente lle correspondia o poder non poido gobernar. Grazas o apoio de nobres de todas partes menos de Galicia( xa que moitos nobres galegos apoiaban a Xuana) ; conseguimos o poder tempo despois de que Fernando e eu nos casaramos en segredo.
E así foi como estableceuse a nosa monarquía, a dos Reis Catolicos, e esta costaba dos seguintes puntos:
- Era unha monarquía autoritaria, e dicir, tiñamos poder por encima da nobreza
-Orde dos reinos, tiñamos un exercito real, a santa inquisición...
-Estado confesional
-Unificación territorial, non permitiamos a division de territorios en hispania
-Creación dun grande imperio
-Castración en Galicia, sí debido o seu nefasto comportamento por non recibir o apoio galego ante a situación monarquica española, timos que castigar a galicia, impoñendo o castelán como lingua oficial e poñendo moitos impedimentos a lingua galega.(Comenzan os seculos escuros).
  Se queres saber algo maís sobre eu e o meu marido Fernando II de Aragón acude a este enlace:  A nosa vida








 Hay que dicir que fronte todos as cousas boas que se poderon dar lugar cos reis catolicos, por culpa do rencor porque Galicia houbera apoiado a Xuana a Beltramexa, fixo que a nosa lingua caera nun desprestixo total, pola imposicion do castelán como lingua oficial, e asi deixouse de escribir en lingua galega, as mostras de galego que había eran dun modo oral. Así se deron esos seculos tan escuros e dificiles para a nosa terra.
E remato con este enlace e que aproveitando que faleivos dos reis catolicos, os deixo un breve video simpatico, o cal se Fernando o catolico levantara a cabeza e vira esto,volvería a tumba, porque ten delito!  Reis catolicos? pero iso que é!



domingo, 18 de marzo de 2012

Inquisición e torturas

 A Santa Inquisición creou millerios de asesinatos ao longo da historia de todo o mundo. Nun principio foi creada para combatir a herexía no sur de Francia( creada polo consulado papal de Italia) pero a necesidade de votar os herexes de territorio catolico a Inquisición foise extendendo polo resto do mundo. A Santa Inquisición deuse en España a mans dos Reis Catolicos, xa que estes aprovaron a sua creación no reino de Castela e Aragón, ao largo dos seculos se cometeron moitisimas torturas aos acusados de herexes ou bruxas ou calquera que se pensara que iba contra a igrexa e a relixión.
Pero vamos falar da Inquision seculos mais adelante, e dicir, cando a inquisicion xa esta chegando o seu remate; cando estaba no poder Carlos III de España, como xa todos sabemos o chamado "Enfeitizado" pola sua falta de belleza como podemos saber observando calquer retrato de este( a sua fealdad se debia a mezcla de sangues da mesma familia); no poder de este no reino a Santa Inquisición cometia moitos menos "actos de fe publicos" asi se chamaba os horribles e dolorosos asesinatos que a propia institución realizaba. Tamén anos despois na sucesión do cargo de Carlos III a Carlos IV tamen se reduciron os actos de fe da inquisición.
Como xa dixemos antes foron moitismos os crimes cometidos pola inquisición, e estos crimes se realizaron mediante torturas, que estiberon moi presentes durante a inquisicón.
A continuación, vamos a ver algunhas das torturas que se realizaban nesa época:

Flaxelación: desnudabase ao acudado e dabanselle latigazos hasta que este confesaba ou simplemente perdia o coñecemento.
O potro: se ataba polas extremidades ao acusado e se lle iban facendo preguntas, ante unha resposta desagradable se apretaban as cordas mentras a roda xiriba todo o tempo, normalmente terminaban por dislocarse as extremidades.
A corda: esta tortura e moi coñecida, tamen chamada "ahorcado" moi presente en toda a idade media e mais adiante.
Carbóns: esta tortura consistia en aplicar pequenas brasas nas zonas mas sensibles do corpo.
 A bota: outro invento de tortura quizas non tan coñecido pero como todas as torturas moi doloroso, este invento consistia en duas madeiras que se suxetaban as pantorillas do acusado, e o ser tensadas por un torniquete se apretaba ata facer que o oso cruxese, desgraciadamente este proceso duraba largas horas de tortura.
A cabra: este metodo e un dos mais orixinais e perversos , consistia en bañar os pes do acusadoen auga salgada , e acto seguido se lle acercaba unha cabra aos pes e o animal comenzaba a pasar a sua rugosa e aspera lengua, lamendo a planta dos pes do acusado e esto se seguia repitiendo ata que se desollaba a pel, e a carne chegaba o óso. E ao levar a celda ao acusado non se lle proporcionaba ninguna axuda sanitaria o que provocaba en case todolos casos a morte do acusado por infeccións.

A auga: este metodo de tortura consistia en poñer o acusao un embutido na boca e facerlle beber ata inxerir grandes cantidades de auga ata casi reventar.

E estes tan solo son uns dos moitisimos maís metodos de torturas. Por se alguén ten curiosidade polos instrumentos e metodos de tortura de seculos atras aqui os vou dexar un link que me pareceu que estaba bastante ben e ademais ten unha musica que lle va moi ben co contenido polo ton siniestro:
Tortura e inquisición

sábado, 17 de marzo de 2012

Defensores da nosa lingua

Hoxe falaremos desa época tan escura para Galicia e a lingua galega, onde algúns séculos atrás viviu unha gran decadencia. A consecuencia da imposición do castelán como lingua oficial en Galicia, provocou ca  lingua galega quedara nun segundo prano. E dicir, nos ambitos de importancia social -escritos admi nistrativos, políticos...deixáronse de ver mostras escritas en galego, tamén nas igrexas deixouse de impartir misa en galego. E como vós podedes imaxinar tampouco amosaban mostras de literatura galega. Pero houbo algúns escritores galegos que quixeron cambiar esta situación actuando contra este uso exclusivo da lingua castelá, e escribiron obras literarias onde mostraban os seus pensamentos ante este tempo escuro para a lingua galega, estes escritores indignados pola situación da nosa lingua nese momento fixéronse chamar "ilustrados" e algúns destes foron:Diego Sarmiento de Acuña , que escribiu sobre a situación da lingua da época; outro foi o padre fray Martín Sarmiento , que nas súas obras denunciaba a falta de uso da lingua galega na administración, ensinanza, igrexa... ; outro ilustrado foi o Padre Feijoo , que rechazaba a condición do dialecto galego; outro foi, Sobreira, que continuou o labor de Sarmiento.
 Do padre Feijoo podemos dicir que tivo gran importancia na literatura galega, as súas obras se caracterizan sempre pola enorme sabiduría  e o seu bo humor; e Feijoo deixou un epitafio, e dicir unha frase para que o recordaran cando el morrera, esta e moi famosa e di así:

Aquí yace un estudiante
de mediana pluma y labio,
que trabajó por ser sabio
y murió al fin ignorante.
 (fotografía que realizei dun libro de Antonio J. Onieva "Cien Figuras" )

Grazas a estes escritores que votaron  pra diante, que se mollaron nunha época difícil para os defensores da nosa terra, e que decidieron loitar pola nosa lingua, temos algunhas mostras de lingua galega na literatura dos seculos XVI,XVII e XVIII.